فلج مغزی :
ابداع اصطلاح فلج مغزی متعلق به فلپس می باشد . فلج مغزی اصطلاحی است برای بیان هر نوع فلجی و ضعف و ناهماهنگی و یا اشتباه و اختلال در دستگاه حرکتی ناشی از آسیب مغزی است . لوله عصبی از سه قسمت مغز قدامی - مغز میانی و مغز انتهایی تشکیل شده است .
مغز قدامی به دو قسمت تلانسفالون و دایانسفالون تقسیم می گردند . تلانسفالون یا مغز انتهایی قشر و کارپوس و استریاتوم مغز را تشکیل می دهد و دیانسفالون یا مغز میانی تشیکل تالاموس و هایپوتالاموس را می دهد و مغز میانی یا مزانسفالون تشکیل برجستگیهای چهار گانه و پایه های مغزی را می دهد .
مغز انتهایی یا تلانسفالون به دو قسمت متانسفالون و میلانسفالون تقسیم می شود که خود متانسفالون تشکیل پل و مخچه را می دهد و میلانسفالون بصل النخاع را
می سازد .
الیاف عصبی مغزی عبارتند از :
تالاموکورتیکال
الیاف ارتباطی مناطق حسی به مناطق اطراف
الیاف ارتباطی کارپوس کالوزوم
فیبرهای پرتابی نیمکره ها به قسمتهای پایین تر
راه هرمی ( سیستم پیرامیدال ):
فیبرهایی هستند که بدو ن انقطاع از جسم سلولی در پنجمین لایه قشر مغز تا سطح نخاع پایین می آیند و در سطح نخاع با نورونهای محیطی سیناپس می کنند . راههای
هرمی در بصل النخاع تقاطع می کنند .
راههای خارج هرمی ( سیستم اکستراپیرامیدال ) :
این فیبرها بدون انقطاع از قشر مغز به طرف نخاع پایین نمی آیند بلکه با هسته های تالاموس - هسته های قاعده ای - مغز میانی - بصل النخاع - ساقه مغز و سیستم
مشبک ارتباطات زیادی دارند .
سطح نخاعی : پایین ترین سطح یکپارچگی حرکتی در نخاع صورت می گیرد .